Traditie met een jeugdig gezicht

Naar de zwemmarathon Paramaribo-Domburg wordt elk jaar uitgekeken. Staatsolie is er trots op deel van een traditie te zijn.

Maandag 1 juli, op en rond het Onafhankelijkheidsplein en de Waterkant is het lekker druk, het weer houdt zich koest. Het is een nationale feestdag, dus vele gezinnen zijn even eruit. Dé attractie is wel de finish van de 28ste Staatsolie Zwemmarathon. Ook dit jaar staan de toeschouwers massaal langs de kant, vooral bij de Marinetrap, om de zwemmers te onthalen. Officials van de Surinaamse Zwem Bond zorgen ervoor dat alles klaarligt wanneer de zwemmers uit het water zijn gekomen en er is een intensieve communicatie met de volgboten op de rivier. Niets wordt aan het toeval overgelaten; de hulpverleners van het Rode Kruis staan klaar, drinken, soep en broodjes zijn al klaargelegd en de politie weet vrij moeiteloos de massa op afstand te houden.
Het is net drie uur geweest wanneer Gordon Voigt (19) als eerste aantikt, precies 3 uren 1 minuut en 36 seconden nadat hij te Domburg samen met 64 andere deelnemers in de Surinamerivier dook. De vermoeidheid is op zijn gezicht af te lezen, ook de voldoening van het als nummer één eindigen in een zware zwemrace over achttien kilometer. Hij wordt uit het water geholpen en onder luid gejuich en applaus van het publiek naar de tent begeleid, waar hij wat drinkt en doucht. Nog geen 24 seconden later tikt Rashidi Rellum (18), vorig jaar nog winnaar, aan. Dit tweetal heeft een sterke race gezwommen, want pas na vijf minuten verscheen de volgende zwemmer aan de horizon. Toen bleek dat het de 13-jarige Sadé Daal was, zwol het applaus aan. Zij kwam niet alleen als eerste vrouw binnen, maar als derde onder de 65 deelnemers, met een tijd van 3 uur 8 minuten en13 seconden. Daal heeft weer eens klasse getoond door voor het tweede achtereenvolgende jaar als eerste bij de vrouwen te eindigen. Simone Martosatiman (20) finishte als tweede bij de vrouwen, met een achterstand van zeven minuten op Daal.

In tegenstelling tot voorgaande jaren startte de Staatsolie Zwemmarathon niet in de vroege ochtend. Op advies van de Maritieme Autoriteit Suriname besloot de zwembond om rond twaalf uur ‘s middags te beginnen. De zwemmers hadden het getij niet mee; zij moesten stroomopwaarts zwemmen, wat veel van hun kracht vergde, maar de meeste deelnemers bracht het tot een goed eind.
Tegen het einde van de marathon – er zijn dan nog zeventien deelnemers in het water – komt de regen met bakken uit de hemel. De groep die nog in de rivier was wordt uit veiligheidsoverwegingen uit het water gehaald. De twaalf mannen en vijf vrouwen krijgen allemaal dezelfde tijd (4 uren en 10 minuten) toegemeten.
Het hemelwater verandert het Onafhankelijkheidsplein in een moeras. De tent waaronder de prijsuitreiking moet plaatsvinden, is voor het publiek een schuilplaats geworden. De organisatie overweegt nog om de prijsuitreiking uit te stellen, maar wanneer na ruim een uur de regen minder wordt, gaat het slotgedeelte van de zwemmarathon door. Staatsolie Algemeen Directeur Eddie Jharap – allerminst gehinderd door de motregen – reikt de trofeeën uit aan de winnaars in de diverse categorieën. Na een klein half uur is het ceremonieel voorbij, iedereen is dan even nat als de deelnemers van de zwemmarathon.